Presentatie mindset en motivatie
Vandaag gaf ik de volgende presentatie over mindset en motivatie voor de leidinggevenden, docenten van het Calvijn College:
Het was leuk om te doen. Ik hoop dat er wat interessants en bruikbaars voor hen bijzat.
Autonomie-ondersteuning en het gezag van de leidinggevende
Autonomie-ondersteuning door leidinggevenden hangt samen met allerlei gewenste aspecten van het functioneren van medewerkers. Een controlerende aansturing door leidinggevenden daarentegen hangt samen met uiteenlopende ongewenste aspecten. Een nieuw artikel van Kanat-Maymon et al. (2018) onderzoekt in hoeverre ogenschijnlijke effectiviteit van autonomie-ondersteuning te maken heeft met de acceptatie van het gezag van de leidinggevende. Via twee onderzoeken komen zij tot interessante inzichten.
Progressiegericht verzoek aan een collega
Progressiegericht sturen is een techniek waarbij je als leidinggevende je verwachtingen communiceert. Hierbij formuleer je een duidelijk doel en leg je uit waarom dat doel belangrijk is. Vervolgens vraag je de ander hoe die aan dat doel kan gaan voldoen. Maar niet alleen leidinggevenden hebben verwachtingen. Ook als collega kun je een verwachting hebben van een andere collega. Hoewel je dan niet de bevoegdheid hebt om te sturen, kun je de kernelementen – het wat, het waartoe en hoe- uit de stuuraanpak wel benutten. Lees hieraan de hand van een voorbeeld, hoe je dat kunt doen.
Hoe kunnen we advies beter maken?
Advies kan nuttig zijn. Vooral wanneer we advies inwinnen bij meerdere personen en leunen op deskundigheid kan advies ons helpen om betere beslissingen te nemen. Maar in de praktijk van advies geven en ontvangen gaat er vaak veel mis. Zowel advieszoekers als adviesgevers ervaren problemen. Advieszoekers kunnen bijvoorbeeld klagen dat het advies dat zij ontvangen niet goed aansluit bij hun situatie of dat het advies te dwingend is. Adviesgevers klagen dat advieszoekers hun goede adviezen negeren. Wat is hier aan de hand en wat kan er aan gedaan worden?
Recensie Handboek Progressiegericht Coachen – “nuttig en goed onderbouwd handboek”
Er is een nieuwe recensie verschenen van mijn laatste boek, Handboek Progressiegericht Coachen. De recensie is behoorlijk positief zonder overigens het boek kritiekloos te bejubelen. Dit vind ik billijk. Ik geloof niet in perfectie en denk dat op alles terechte kritiek te geven valt. De recensent (ik weet niet wie dat is; er staat geen naam bij) merkt op dat het boek af en toe wat te uitvoering is en te veel herhaling bevat en dat de vormgeving de uitgebreide inhoud iets helderder had kunnen ondersteunen.
Maar de recensent is over het geheel genomen toch behoorlijk positief. Een paar frasen uit de recensie die mij als auteur natuurlijk deugd doen zijn:
- “Progressiegericht Coachen is een nuttig en goed onderbouwd handboek”
- “Bij mij krijgt dit handboek een prominente plek in de boekenkast. Dat verdient het.”
- “Wat mij betreft is het echt de moeite waard (en nee, dat zeg ik niet over elk boek!).”
Bewezen effectieve trainingsmethoden
Via de e-mail kreeg ik een interessante vraag die, kort gezegd, neer kwam op het volgende: “Hoi Coert, weet jij of er wetenschappelijk onderzoek is waaruit blijkt wat de beste manier is van training geven?” Deze vraag vind ik interessant en belangrijk. Tegelijk is hij vrij lastig te beantwoorden omdat hij zo veelomvattend is. Er zijn namelijk zoveel soorten trainingen over zoveel verschillende soorten onderwerpen in zoveel verschillende contexten dat het niet eenvoudig is om kort en duidelijk te benoemen hoe effectief trainen eruit ziet. Maar toch hoop ik een aardig eindje te komen. Dit doe ik aan de hand van het boek Evidence-Based Training Methods, A Guide for Training Professionals (2nd Edition).
Lees verder »
Is SMART progressiegericht?
Het is terecht om progressiegericht werken als een doelgerichte aanpak te zien. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel mensen zich afvragen hoe de aanpak zich verhoudt tot de bekende aanpak van SMART doelen (Doran, 1981).
Nederlandse politieverhoren moeten beter
In progressiegerichte gespreksvoering bejegen je je gesprekspartners uiterst respectvol. Je neemt hen serieus en erkent en onderzoekt hun perspectief. Mensen vragen zich soms af of deze respectvolle en onderzoekende aanpak niet uitsluitend geschikt is voor coöperatieve en goedwillende gesprekspartners. Kun je bij mogelijk minder coöperatieve gesprekspartners wellicht niet beter kiezen voor een meer confronterende aanpak? Kun je bijvoorbeeld in een politieverhoor wel verwachten dat iemand ooit zal bekennen als je hem of haar niet fors onder druk zet? Een nieuw proefschrift van Koen Geijsen (2018; zie foto) biedt duidelijke antwoorden.
Interesse: meer inspanning, minder vermoeidheid
Een nieuw artikel van Milyavskaya, et al. (2018) gaat in op de vraag waarom we soms inspannende taken doen zonder dat we hiervoor een beloning ontvangen. Het artikel beschrijft onderzoek dat in gaat op de vraag in hoeverre interesse en self-efficacy (het vertrouwen in de eigen bekwaamheid de taak succesvol te kunnen vervullen) kunnen verklaren dat we onbeloonde inspanningen leveren. Ook gaat het onderzoek in op de vraag in hoeverre interesse en self-efficacy kunnen verklaren dat we niet altijd even moe zijn na inspannend werk.
Hoe maak je een goede indruk?
In veel situaties in ons werk en leven is het belangrijk om een goede indruk te maken. Je kunt bijvoorbeeld denken aan een sollicitatiegesprek, een commercieel gesprek of een date. In dit soort situaties willen we ons zo gedragen dat de andere persoon een positieve indruk van ons krijgt. Een veelgebruikte en vaak aanbevolen strategie hierbij is zelfpromotie, dat wil zeggen: het benadrukken van je prestaties en succes. Maar als je dit doet, welk verhaal vertel je dan over je eigen succes? Hoe verklaar je je succes? Schrijf je het succes toe aan hard werk (en het overwinnen van tegenslag) of aan talent? En welke van die twee strategieën maakt een betere indruk op je toehoorders? Janina Steinmetz (2018) onderzocht het.
Bedankt Michiel, Ik kende dit boek en onderzoek niet en heb er even snel wat over gelezen. Het sluit denk…
Correctie: de onderzoeker heet Kent Kiehl en hij werkte, naast MRI, met de Psychopathy Checklist van Robert Hare. Zijn boek…
Dag Coert, Een interessante blog. Het doet me denken aan een boek van Robert Hare, die als jonge psycholoog, werkend…
geweldig artikel weer, dank hiervoor. Ik heb het gedeeld op Linkedin.
Open link ► Dit artikel van Bu et al. (2026) laat zien dat de manier waarop studenten de overtuigingen van…
Open link ► Deze video bespreekt de schokkende en controversiële onthulling over de nieuwe Amerikaanse voedingsrichtlijnen voor 2026, die volgens…
Open link ► Dit artikel van Zhang et al. (2026) laat zien dat het gebruik van generatieve AI op het…
Open link ► Dit artikel van Brummelman et al. (2026) laat zien dat kinderen (8–13 jaar) al een SES-stereotype kunnen…
Open link ► Dit artikel van Kang et al. (2025) laat zien dat hogere leeftijd samenhangt met meer flourishing mentale…
Hoi Gerrit, Ik kan me je redenering voorstellen en ik sympathiseer er ook mee. Het klinkt aantrekkelijk om te zeggen:…
Dag Coert, wat een behulpzame artikel. Je legt heel mooi uit dat oligarchisering zowel in organisaties als op wereldpolitiek niveau…
Open link ► Dit artikel van Fishbach (2025) laat zien dat het proces van leren van fouten psychologisch gezien opmerkelijk…