Hoe snel oordelen we vaak niet over gebeurtenissen in ons leven of werk? Is tegenslag altijd alleen maar slecht, en een meevaller altijd alleen maar goed? Een eeuwenoud Chinees verhaal, de parabel van ‘de oude man die zijn paard verloor’, biedt hier een interessant perspectief op.

Het verhaal gaat over een oude boer die dicht bij de grens woonde. Op een dag liep zijn enige, kostbare paard weg. Zijn buren kwamen langs om hun medeleven te betuigen. “Wat een vreselijke pech,” zeiden ze. Maar de oude, wijze man bleef kalm en stelde slechts de vraag: “Hoe weten jullie dat dit geen geluk is?”

 

Verbaasd dropen de buren af. Enkele maanden later gebeurde er iets wonderlijks: het paard keerde terug, en het bracht een hele kudde prachtige, wilde paarden met zich mee. De buren kwamen weer, nu om hem te feliciteren. “Wat een ongelooflijk geluk!” riepen ze uit. Maar de oude man temperde hun enthousiasme opnieuw met de vraag: “Hoe weten jullie dat dit geen ongeluk is?”

 

De zoon van de boer was dolblij met de nieuwe paarden en wilde er meteen een berijden. Hij werd echter afgeworpen en brak zijn ben. De buren snelden weer toe. “Wat een verschrikkelijk ongeluk,” klaagden ze. Maar de oude man bleef onverstoorbaar en vroeg: “Hoe weten jullie dat dit geen geluk is?”

 

Niet veel later vielen vijandelijke stammen het land binnen. Alle jonge, gezonde mannen werden opgeroepen om te vechten in een zware strijd. Velen sneuvelden. De zoon van de boer kon echter vanwege zijn gebroken been niet meevechten. Zo bleven hij en zijn vader gespaard.

Deze parabel illustreert hoe geluk en ongeluk, voor- en tegenspoed, vaak onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en elkaar kunnen voortbrengen. Het leert ons dat een gebeurtenis die op het eerste gezicht een ramp lijkt, onverwachte positieve kanten kan hebben, en andersom. Het nodigt uit tot bescheidenheid in ons oordeel en tot het erkennen van de onvoorspelbare loop van het leven.

~ Dank aan David Preiss