Temporele zelfdistantiëring

Een cognitieve strategie waarbij een persoon zichzelf vanuit een ander tijdsperspectief bekijkt om emotionele en cognitieve afstand te creëren ten opzichte van een situatie of ervaring. Dit kan bijvoorbeeld inhouden dat iemand nadenkt over een huidige probleem of conflict door zich voor te stellen hoe ze erover zullen denken in de toekomst, zoals één jaar of tien jaar later. Door deze toekomstige tijdsperspectieven aan te nemen, kan men vaak objectiever en met meer wijsheid redeneren, omdat de emotionele intensiteit van het moment vermindert en men een breder en meer contextueel begrip van de situatie krijgt. Temporele zelfdistantiëring helpt bij het verminderen van negatieve emoties, bevordert rationeel en doordacht gedrag, en helpt mensen wijzer te redeneren, meer betekenis in hun ervaringen te vinden en zich beter te voelen.

Klik hier om meer te lezen over Temporele zelfdistantiëring.

► Verwante begrippen: Zelfdistantiëring, Wijsheid, Spatiële zelfdistantiëring

► Willekeurige suggesties voor zoektermen: Relationeel realisme, Theorieleren, Permanentie, Categorisch denken, Dyadische dubbele zorg