In afzondering werken aan ambitieuze doelen
Nieuw onderzoek maakt begrijpelijk hoe mensen in afzondering kunnen werken aan zeer hoge doelen en zich daar ook nog goed bij kunnen voelen.
7 Sceptische opmerkingen over neuroplasticiteit
Het activeren van een leerling
Ik kwam een mooi voorbeeld tegen van het activeren van een leerling op een progressiegerichte manier.
Tineke geeft les aan middelbare scholieren op een internaat. Tijdens de periode waarin deze leerlingen op het internaat zitten werken zij een flink deel van de tijd zelfstandig aan hun vakken. Daar waar zij hulp en uitleg nodig hebben krijgen zij deze van Tineke en haar collega’s. Regelmatig worden er uiteraard ook toetsen afgenomen. Tineke maakt regelmatig gebruik van progressiegerichte technieken zoals groeimindset-interventies en autonomie-ondersteuning. Dagelijks maakt zij beknopte observatie-/reflectieverslagen -zowel voor zichzelf als voor de overdracht naar haar collega’s- waarin ze notities maakt van wat er die dag is gebeurd. Een van die recente notities heb ik gelezen en onthouden. Hij ging ongeveer als volgt:
Lees verder »
De ontdekking van de groeimindset, 40 jaar geleden

Hier volgt een beknopte beschrijving van die ontstaansgeschiedenis van het onderzoek naar groeimindsets. Het begon 40 jaar geleden. Lees verder »
Negatieve gevolgen van een statische mindset over persoonlijkheid
Regelmatig kom ik mensen tegen die denken dat persoonlijkheid nauwelijks veranderbaar is. Ze denken dat persoonlijkheid iets is wat je eenvoudigweg meegekregen hebt via je genen en je ervaringen in je vroege jeugd en dat hoe je in wezen bent niet of nauwelijks te veranderen is. Enige tijd geleden schreef ik Het veranderen van je persoonlijkheid waarin ik beargumenteerde dat persoonlijkheid veranderbaarder is dan we lang hebben gedacht. Ook haalde ik enkele onderzoeken aan die dit dit vermoeden lijken te bevestigen. Maar je zou je kunnen afvragen: wat doet het er eigenlijk toe of je wel of niet gelooft dat persoonlijkheid veranderbaar is? Ik vermoed dat het er waarschijnlijk vrij veel toe doet. Ik kwam een onderzoek tegen dat dit vermoeden lijkt te ondersteunen:
De keldermetafoor: eerdere successen vinden in de kelder van ons brein
Eén van de belangrijke onderdelen van progressiegerichte werken is om zichtbaar te maken wat eerder heeft gewerkt. Progressiegerichte coaches stellen bijvoorbeeld vragen naar eerdere successen aan hun coachees. Als die coachees voorbeelden van eerdere successen hebben gevonden worden ze vaak wat positiever en optimistischer en komen ze bovendien vaak op ideeën voor hoe een stap vooruit kunnen zetten om hun doelen te bereiken. Het bovenstaande klinkt misschien vreemd. Waarom zou iets wat eerder al heeft gewerkt niet sowieso al zichtbaar zijn? Waarom moet je moeite doen om het zichtbaar te maken? Je hebt het toch al eerder zelf meegemaakt? En het was bovendien een positieve ervaring. Waarom zou je je die niet gemakkelijk kunnen herinneren? Lees verder »
3 Jaar progressiegericht werken

Drie jaar geleden hebben wij de term progressiegericht werken geïntroduceerd. Dat wij dit deden was het resultaat van een denkproces van ruim een jaar of 5. Aanvankelijk noemden wij onze aanpak oplossingsgericht. Maar deze term ging in de loop der jaren steeds meer wringen. In de eerste plaats omdat wij zelf allerlei concepten en methodes ontwikkelden die wellicht wel in het verlengde lagen van oplossingsgericht werken maar niet letterlijk voortkwamen uit oplossingsgericht werken. Bij onszelf maar ook in de markt ontstond soms verwarring over of de dingen die wij deden wel echt altijd oplossingsgericht waren. Daarnaast gingen wij steeds meer concepten uit de psychologie gebruiken in onze aanpak. Sommige van die concepten, zoals autonomie-ondersteuning, leken vrij goed aan te sluiten bij de oplossingsgerichte aanpak maar andere concepten, in de ogen van velen, wat minder goed, zoals de groeimindset.
Over het bekritiseren van concepten en methodes
Een tijdje geleden schreef ik over het belang van het combineren van hoop en kritisch denken. Hoop zonder kritisch denken is naïviteit; kritisch denken zonder hoop is cynisme; de afwezigheid van beide is apathie, schreef ik toen. Die combinatie is in het algemeen belangrijk in het leven, denk ik, en ook wanneer we lezen over aanpakken die ons leven en werken beter zouden kunnen maken. Eén van de redenen om hier vandaag over na te denken is dat ik een interessant mailtje kreeg van David Creelman.
| Trainingen Progressiegericht Werken |
5 Voordelen van het vragen om hulp
Vaak hoor ik mensen zeggen: “Ik vraag liever niet om hulp, ik vind dat ik het zelf moet oplossen.” Deze manier van denken heeft zeker iets sympathieks en bewonderenswaardigs. Als mensen zoiets zeggen dan getuigt dat waarschijnlijk van een behoorlijk groot verantwoordelijkheidsgevoel. Ze vinden dat zij in staat moeten zijn om het probleem op te lossen en willen anderen daar niet mee lastig vallen. Maar het is denk ik goed om je bewust te zijn van een andere manier van kijken naar het vragen om hulp. Vragen om hulp kan namelijk allerlei voordelen hebben, vooral voor jezelf maar ook voor anderen. Hier zijn enkele voordelen van het vragen om hulp:
| Trainingen Progressiegericht Werken |
Het leren gaat door na het presteren
Door ons te realiseren dat het leren door kan gaan na het presteren, kunnen we sneller en beter vooruitkomen als professionals.

Bedankt Michiel, Ik kende dit boek en onderzoek niet en heb er even snel wat over gelezen. Het sluit denk…
Correctie: de onderzoeker heet Kent Kiehl en hij werkte, naast MRI, met de Psychopathy Checklist van Robert Hare. Zijn boek…
Dag Coert, Een interessante blog. Het doet me denken aan een boek van Robert Hare, die als jonge psycholoog, werkend…
geweldig artikel weer, dank hiervoor. Ik heb het gedeeld op Linkedin.
Open link ► Dit artikel van Bu et al. (2026) laat zien dat de manier waarop studenten de overtuigingen van…
Open link ► Deze video bespreekt de schokkende en controversiële onthulling over de nieuwe Amerikaanse voedingsrichtlijnen voor 2026, die volgens…
Open link ► Dit artikel van Zhang et al. (2026) laat zien dat het gebruik van generatieve AI op het…
Open link ► Dit artikel van Brummelman et al. (2026) laat zien dat kinderen (8–13 jaar) al een SES-stereotype kunnen…
Open link ► Dit artikel van Kang et al. (2025) laat zien dat hogere leeftijd samenhangt met meer flourishing mentale…
Hoi Gerrit, Ik kan me je redenering voorstellen en ik sympathiseer er ook mee. Het klinkt aantrekkelijk om te zeggen:…
Dag Coert, wat een behulpzame artikel. Je legt heel mooi uit dat oligarchisering zowel in organisaties als op wereldpolitiek niveau…
Open link ► Dit artikel van Fishbach (2025) laat zien dat het proces van leren van fouten psychologisch gezien opmerkelijk…