Een opdrachtgever van me had mijn artikel Progressiegerichte PDCA-B: van goede voornemens naar blijvende verbetering gelezen. Ze wilde een project evalueren dat binnen haar organisatie was uitgevoerd en ze wilde het progressiegericht doen. Haar idee was om het via de PDCA-B aanpak doen. Ze had al een opzet gemaakt en daar had ik nog enkele wijzigingen in aangebracht. Zo kwamen we tot de volgende aanpak.
Waarom veel evaluaties weinig opleveren
Veel evaluaties gaan vooral over wat mensen vonden, wat jammer was, en wat “we eigenlijk zouden moeten”. Dat kan best opluchten, maar het levert vaak weinig veranderend gedrag op. Een progressiegerichte evaluatie is anders: die maakt zichtbaar wat al werkt, wat nog niet werkt, waardoor dat zo is, en wat je nu precies gaat doen om verdere progressie te realiseren en vast te houden.
De logica van PDCA-B in vijf stappen
De kern is dat elke stap een ander soort gesprek oproept. Plan gaat over bedoeling en ontwerp. Do gaat over feitelijke uitvoering. Check gaat over wat je ziet en wat je daarvan leert. Act gaat over besluiten. Borg gaat over verankeren in routine.
PDCA-B evaluatieformat
Hier is de compacte vraagset die we samen opstelden:
| PDC-B | Vragen |
| Plan |
|
| Do |
|
| Check |
|
| Act |
|
| Borg |
|
Tot slot
Dit is een simpele manier om evalueren direct te koppelen aan vervolg: bijstellen én borgen. Daarmee vergroot je de kans dat een project niet alleen “goed geëvalueerd” is, maar ook leidt tot blijvende verbetering. Zie je toepassingsmogelijkheden?
0 reacties